Samotność

Samotność nie zawsze jest naszym wrogiem. Czasem przychodzi po cichu, aby pomóc nam lepiej usłyszeć własne serce i odkryć to, co naprawdę jest ważne.

Ma płaszcz utkany z cieni i oczy, w których odbija się pustka. Nie straszy i nie ocenia. Idzie spokojnie, jak ktoś, kto zna prawdę, przed którą wielu z nas próbuje uciec.

Odwiedza tych, którzy kogoś stracili, ale także tych, którzy mimo obecności wielu ludzi czują się bardzo samotni. Siada cicho obok. Nie daje gotowych odpowiedzi – po prostu jest i słucha.

Choć wiele osób się jej boi, samotność nie przychodzi, by krzywdzić. Pomaga odkryć, kim naprawdę jesteśmy, gdy znikają maski i oczekiwania innych.

Kiedy odważymy się ją przyjąć, może przemienić się w twórczość, wdzięczność, nadzieję i miłość.

Słowo od Feliksa

„Nie bój się chwil samotności. Czasem właśnie w ciszy rodzi się największa siła i najpiękniejsza nadzieja.”