Troska jest niewidzialna. Nie zawsze się pokazuje, ale zawsze się ją czuje.
Ciepły pledzik w chłodny wieczór, którym ktoś cię okrył jak spałeś, ciepłe kakao podane bez słowa. Ramię, które obejmuje, jak w sercu smutno.
Troska trzyma cały bajkowy świat w kochającym uścisku.
To taka cicha magia.
Gdy płaczesz siada bezszelestnie obok. Gdy drzewo zaczyna się chwiać otacza je ramionami i mówi, że nie jest samo.